این دانشگاه همواره آماج توطئههای دشمنان بشریت بوده است؛ چنانکه دانشمندان گرانقدر هستهای این دانشگاه در جریان جنگ ۱۲روزه به شهادت رسیدند و در جنگ تحمیلی سوم نیز برخی مجموعههای علمی این دانشگاه، از جمله پژوهشکده لیزر و پلاسما مورد هدف قرار گرفتند. حملات وحشیانه دشمن به مراکز علمی، از منظر موازین حقوق بینالملل و حقوق بشردوستانه، مصداق بارز و تردیدناپذیر تجاوز و جنایت جنگی است اما این اقدامات، فراتر از یک جنایت جنگی بوده و حملهای مستقیم علیه یک ملت و نقاط قوت و ابزارهای اقتدار کشور است. این رویکرد دشمنان نشان میدهد آنها معتقدند جامعه و ملت ما قدرتمند است و به همین دلیل برای وابستگی در پیشگاه قدرتهای شیطانی، باید اهرمهای اقتدار آن از بین برود.این عادت همیشگی جریانهای کفرآلود و سلطهطلب است که همواره در پی به بردگی گرفتن ملتها و انسانهای آزاده بودهاند. بنابراین هدف قرار دادن مراکز علمی و آموزش عالی توسط این دشمنان بشریت کاملا قابل درک است چراکه مراکزعلمی،قدرتساز، استقلالآفرین و عزتبخش هستند و طبیعتا با منافع شیطانی قدرتهای سلطهگر در تعارض و تضاد قرار دارند. علاوه بر این، در یک جامعه اسلامی، علم با عنصر ایمان و اعتقاد به خداوند عجین شده است؛ علمی که برای خدمت به بشریت تولید میشود، نه بهعنوان ابزاری برای سلطهگری آنگونه که در جاهلیت مدرن آمریکایی رایج است. علمی که در محافل اصیل دانشگاهی و پژوهشی جمهوری اسلامی ما تولید و عرضه میشود، پدیدهای مقدس شمرده میشود که در خدمت مردم ایران و سایر نقاط جهان است. از همین رو، دانشگاهها و مراکز علمی آموزش عالی ما برای دشمنان شیطانصفت قابل تحمل نیستند. اینگونه تهاجمها اگرچه دردناک است اما بصیرتآفرین است؛ هم برای آزادیخواهان وگوشهای شنوای جهان و هم برای برخی سادهلوحان و ظاهربینان داخلی که چشم امید به قدرتهای برتر دوخته بودند. این حملات میتواند ماهیت واقعی این قدرتهای فاسد را آشکار سازد که هرگز در خدمت بشریت نبودهاند. با این حال، این اقدامات عزم و انگیزه جوانان، دانشجویان و ایراندوستان را برای تلاش بیشتر جهت عمقبخشی به نهضت علمی و شتاببخشی به پیشرفتهای علمی فراگیر دوچندان میکند. چراغ علم و دانش در این مملکت و سرزمین، به هیچوجه خاموش نخواهد شد چراکه علمجویی و حقپویی، ریشه در تمدن عظیم ایرانی_اسلامی ما دارد و فریضهای مقدس است. مردم مسلمان ما با آموزههای نبوی مبنی بر تکلیف کسب، تولید و ترویج علم انس و الفت دارند. این دست اتفاقات اگرچه دلخراش است ولی عزم و اراده را در محافل اصیل دانشگاهی و آکادمیک تقویت میکند تا بهسوی فتح قلههای علمی موجود و ورود به دروازههای جدید علمی با عزم راسختری حرکت کنیم.